Delft

Delft

Ze zeggen het wel eens, maar het is ook zo. De tijd kan voorbij vliegen. Het is de maand maart en de eerste zonnige dagen zijn weer geweest. Het voorjaar staat voor de deur en ik woon alweer bijna een halfjaar in Delft. Ook hier voel ik mij weer thuis, tussen de oude panden en studenten. Het heeft een fijn sfeertje en ik kan niet wachten tot de terrassen weer afgeladen vol zitten.

Dat het een studentenstad is, daar wordt je zo nu en dan aan herinnerd. Zo wil het wel eens voorkomen dat ik voor mijn werk tamelijk vroeg op pad moet. Al fietsend naar de trein kom ik tal van jongeren tegen die de nacht al feestend hebben beleefd. Ook bij de trein blijft het niet onopgemerkt. Zodra de treindeuren opengaan komen daar niet enkel aangeschoten jongeren uit, maar ook de walm van alcohol die ze met zich meedragen. Welkom in Delft.

Juist dat levendige spreekt mij eigenlijk wel aan. Het samengaan van studenten, gezinnen en toeristen maakt het tot de bruisende stad die het is. Na Antwerpen, is ook Delft weer een prima plek om jezelf thuis te mogen voelen.

 

 

Afdrukken

141016

Het is misschien een gekke combinatie te noemen. Een fotograaf die nooit foto’s afdrukt. Al heel wat jaren aan fotomateriaal heb ik in de tussentijd gespaard op mijn computer. Foto’s van echt lang geleden heb ik destijds weleens op een cd’tje gezet, maar daar is het dan ook bij gebleven. Telkens als mijn huidige computer vastloopt of ouderdomsverschijnselen vertoont houd ik mijn hart vast. Het zal toch niet zo ver zijn. Al langere tijd was ik van plan de meest belangrijke foto’s af te drukken. Mocht er dan iets gebeuren, heb ik ze toch nog als tastbare herinnering. Voordat de selectie klaar was is er opnieuw heel wat tijd overheen gegaan. Uiteindelijk wist ik toch een mooi mapje te vullen met 2800 foto’s.

Ik struinde alle opties af van waar ik ze het beste kon laten afdrukken. En met beste bedoel ik ook het meest betaalbaar. Gelukkig zijn er veel acties dat je boven de 500 foto’s een meer schappelijke per stuk prijs krijgt. Desondanks loopt het hoog op. De mailtjes van Hema die ik normaal altijd vrij snel in de prullenbak gooi, was van de week een keer erg interessant. Eén weekend lang waren alle fotoproducten met 25% korting. Normaal gesproken vallen enkel de fotoboeken of andere afdruk objecten eronder. Nooit de standaard afdrukken, zover ik gezien heb. Het heeft nog heel wat voeten in aarde gehad voordat het digitale programma al mijn foto’s er doorheen kreeg. Tal van mogelijkheden heb ik uitgeprobeerd, maar alles in één keer was niet te doen. Uiteindelijk heb ik ze in vijf verschillende opdrachten weten te bestellen. De print mensen bij Hema zullen wel verrast zijn geweest door de hoeveelheid.

De dames bij wie ik het in de winkel kwam ophalen vonden het alleen maar leuk. Ook al kijk je er maar een paar keer naar, je wilt de foto’s toch ook niet verliezen. Ik mag nog wel heel wat plakboeken gaan uitzoeken om ze uiteindelijk in te bewaren. Iets wat ik wel graag wil doen, maar op welk termijn dat lukt zullen we nog wel zien. Het belangrijkste is dat ik ze heb. Ik verliet de winkel met twee doosjes en heel wat losse enveloppen. In totaal 38 enveloppen met foto’s. Ik weet wat mij te doen staat de komende winterperiode.

Tijdschriften

flower.jpg

Inmiddels ben ik weer terug uit Rome en verheug ik mij alweer op het volgende uitstapje. Gelukkig hoef ik er dit keer niet lang op te wachten. Nog maar een paar weken en ik vertrek naar Zweden. In de tussentijd werk ik op allerlei plekken en ben ik op zoek naar nog meer werk. Jaren werk ik al in de horeca, maar ik maak steeds meer de stap naar de wereld van hostess. Zo stond ik laatst bij de entree van een personeelsfeest. Afgelopen week werkte ik in de bediening bij een condoleance en komende week moet ik naar het WTC in Rotterdam. Heerlijk divers en je komt nog eens ergens.

Het voelt op het moment alsof ik een beetje in een tussenfase zit. Langzamerhand bouwt zich weer een nieuw leven op. Eind van deze maand begint mijn nieuwe opleiding voor interieur styliste. De boeken zijn binnen en ik verheug mij nu al op de eerste moodboards maken. Ik ben druk in de weer met tijdschriften verzamelen om straks tal van mooie plaatjes te kunnen gebruiken. In Rome heb ik twee tijdschriften over interieur meegenomen om te kijken of de woonstijl van de Romeinen verschilt met die van Nederlanders. Helaas begrijp ik niks van de artikels, maar enkel de plaatjes kijken is al leuk. Door alle vrolijke plaatjes in onder andere die bladen kwam ik op het idee om een plakboek te maken. Overal afbeeldingen verzamelen voor in het boek. Uiteindelijk bewaar je nooit al je tijdschriften, althans meestal niet. Om een selectie van je favoriete afbeeldingen te bundelen creëer je een mooi product om te bewaren. En het is iets waar je gegarandeerd blij van wordt als je er doorheen bladert. Vandaag liep ik door Rotterdam en keek ik alvast wat rond voor een geschikt boek. Nog niet gevonden, dus dan nog maar een aantal leuke winkels bij langs de komende tijd!

Italië

DSA_8375.jpg

Toevallig keek ik eens achterom tijdens een fietstochtje naar Rotterdam en zag ik daardoor een Italiaans restaurant met een enorm mooi open raam. De gasten zaten binnen, maar hadden de beleving dat ze buiten zaten. Er bestaat een App (mapstr) waar je leuke adresjes in kan noteren gesorteerd op locatie. Snel daarin de naam genoteerd om er eens langs te gaan. Inmiddels ben ik er een paar keer geweest en kan ik de plek absoluut aanraden. Ik heb het nu over Osteria Vicini.

Het eten is er heerlijk, een leuke sfeer in de zaak en je wordt uitstekend geholpen. De Italiaanse keuken blijft wat mij betreft altijd lekker. Nog een paar dagen en dan kan ik er echt optimaal van genieten. Want, mijn vriendje en ik gaan naar Rome! We hebben lang getwijfeld over allerlei steden en of we überhaupt wel wilden gaan. Een week voor vertrek, volgens mij hebben we nog nooit zo last minute iets geregeld, boekten we toch de vluchten en ons verblijf. Het tripje zal voornamelijk in het teken staan van eten en drinken. Voor mij is Rome een nog onbekende stad en ik verheug mij nu al op alles wat er te ontdekken valt.

Buon appetito!

Bloemen

DSA_8734.jpg

Een interieur vrolijkt er wat mij betreft altijd van op als er bloemen staan. Destijds in Antwerpen had ik sporadisch eens een plantje of bloemetje staan. Bij mijn nieuwe huishouden vind ik dat het een gewoonte moet worden. Dat plan had ik al een hele tijd in mijn hoofd en dus verheugde ik mij er erg op het eerste boeketje uit te zoeken. Wat een huiselijkheid hè. Op de markt in Delft zocht ik het één en ander bij elkaar en enkel daar werd ik al blij van.

Inmiddels staat er tussen de gerbera’s één grote zonnebloem. Afgelopen week heb ik fulltime gewerkt in een Nh-hotel in Noordwijk. Op een landelijk gelegen locatie. Als je van het hotel naar de parkeerplaats, of andersom, loopt kwam je langs grote velden vol zonnebloemen. De laatste werkdag van de week liep ik er met een aantal collega’s langs en zagen we dat alles gesnoeid was. Een aantal bloemen werd het niet gegund met de rest mee te mogen naar de verkoop. We renden het veld op en zochten allemaal een mooie bloem uit. Het zand klopte we er voorzichtig van af en ze mochten met ons mee terug reizen op de hoedenplank.

 

 

Koken

DSA_8640.jpg

Als er iets een luxe is sinds ik samenwoon dan zijn het wel de maaltijden die ik voorgeschoteld krijg. Een vriendje met liefde voor koken is heerlijk. Tot nu toe heeft bijna ieder etentje de allure zoals in een chic restaurant. Met als uitzondering de avond dat we de frituurpan hebben aangegooid. Voor mijn werk had ik eens een doos kipnuggets van een groothandel gekregen. Het was weggooien of meenemen. Om de vriezer iets leger te krijgen moesten we er toch maar eens een begin aan maken.

Op de foto zie je een heerlijk recept van ravioli met een gepocheerd ei, basilicum en pijnboompitten. Op smaak gemaakt met wat witte wijn en knoflook. Het dessert bij de film daarna mocht er ook zijn. Merengue met vanillekwark en vers fruit. Overdag hadden we verschillende soorten fruit gekocht op de markt en dat nuttigden we erbij. Zo hadden we van de week ook heel wat appels in huis gehaald. Met het warme weer een lekkere en gezonde snack. Zoals vaak met fruit, althans bij mij, kwam het niet op. Om er toch nog iets mee te doen maakte hij er een appelcompote van om door de Griekse yoghurt voor het ontbijt te serveren. Heel vervelend.

Het is niet eens zo dat er allerlei kookboeken voor opengeslagen moesten worden. De meeste recepten worden voornamelijk uit bladen zoals de Allerhande gehaald. Inmiddels liggen er stapels tijdschriften en uitgescheurde recepten in de boekenkast. Nu we meer samen zijn en de tijd hebben om een wat specialer gerecht uit te proberen, groeit de stapel met gemaakte recepten aanzienlijk. Ik ben benieuwd wat voor een lekkernijen er nog allemaal voorgeschoteld gaan worden. Hoewel er ook voldoende salades tussen hebben gezeten, ben ik toch maar vast naar sportschool abonnementen gaan kijken.

Jostiband

IMG_0977.jpg

Laatst werd mijn moeder benaderd om te komen werken voor het hostessbureau waar ze ingeschreven staat, maar zelf had ze al van alles op de planning. Aangezien het evenement aardig dichtbij kwam waren ze enigszins dringend op zoek naar personeel. Omdat ze zelf niet kon stelde ze voor of haar dochter, ik dus, kon komen werken. Daar werd enthousiast op gereageerd en voor ik het wist stond ik bij het desbetreffende bureau ingeschreven. Klaar voor de eerste werkavond. En wat voor eentje, in het Ziggo Dome bij het vijftig jarig jubileumconcert van de Jostiband!

Op het aanbod om daar te mogen werken kon ik absoluut geen nee zeggen. Ik vind het heerlijke mensen, lief en goudeerlijk. Sterker nog, in groep één van de basisschool was mijn eerste ‘vriendje’ een jongen met het syndroom van Down. Om bij het evenement aanwezig te zijn gaf ik snel mijn kledingmaten door en kon ik zo een paar dagen later beginnen. Met een aantal dames van een ander bureau reisde ik van Leiden naar Amsterdam. Bij aankomst kregen we keurige mantelpakken aangereikt van het merk Oger. Na het omkleden maakten we snel een verdeling en ik moest in een aparte ruimte de sponsoren ontvangen. Ergens heel leuk, anderzijds maak ik dan weinig mee van de mensen waar het écht om gaat. De ene keurig in het pak geklede heer of dame kwam er na de andere. Het liep geen storm, maar bij de reguliere ingang blijkbaar wel. Al snel moest ik daar bijspringen. Het systeem van tickets scannen deed niet wat het moest doen en alles werd vervolgens ouderwets met het oog gecontroleerd. Hele groepen mensen met of zonder een beperking kwamen voorbij. Allemaal even vriendelijk. Ze stelden zichzelf voor, gaven een hand, zwaaiden en waren blijer dan wie dan ook.

Nadat onze dienst erop zat mochten we nog even in de zaal kijken. De laatste nummers hebben we meegenoten van het hele spektakel. Guus Meeuwis, Maan, Ellen ten Damme, Gerard Joling en René Froger zagen we allemaal hun steentje bijdragen aan de show. Op het plein buiten had ik Albert Verlinde al even gespot. Ook koning Willem-Alexander was van de partij, maar die zat verscholen tussen alle andere gasten. Want ja, een uitverkocht Ziggo Dome ziet er best goed gevuld uit. Een trotste bezoeker wist de opmerking al te maken ‘dat wat Madonna niet is gelukt, lukt de Jostiband wel’. Na afloop zag ik een berichtje in hoofdletters geschreven van mijn vriendje met de mededeling dat ik te zien was op het acht uur journaal van RTL. En ja hoor, achter de presentator zie je mij keurig met de handen op de rug bezoekers ontvangen.